Blog Image

Oekraïne

Op weg naar het doel

Activiteiten & Ervaringen

We zijn weer thuis!

Oosterkerk Posted on Wed, July 28, 2010 17:55:58

Afgelopen zaterdag waren we om 19.00 weer terug in Zwolle. Er stonden heel wat bekenden en familieleden ons op te wachten. Tijd om afscheid te nemen van elkaar en weer naar huis te gaan om bij te komen van alle indrukken van de twee voorafgaande weken.

Er zal nog een terugkomdienst volgen in de Oosterkerk waar we e.e.a. van de projekten en ervaringen zullen presenteren. Ook is er inmiddels een fotoalbum (bij mijn weten via www.oosterkerk.nl te vinden). En spreek ons zelf ook gerust aan om te vragen naar de ervaringen.

Iedereen in ieder geval bedankt voor de interesse, het lezen en reageren op de berichtjes en het meeleven!

Tot ziens! namens de Oekgroep 2010, Nienke



Aankomsttijd later!

Oosterkerk Posted on Sat, July 24, 2010 13:31:59

vanmorgen oponthoud gehad door harde regen, dus wordt het wat later. Nu zijn we net voorbij Kassel en gaan zo lunchen. Verwachte aankomsttijd op dit moment rond 19 uur. Als het anders wordt laten we het weten!



Verwachte aankomsttijd in Zwolle

Oosterkerk Posted on Sat, July 24, 2010 07:57:33

Hallo allemaal,

Vanochtend eindelijk een internetverbinding kunnen regelen om jullie even op de hoogte te brengen van onze terugreis!

We zijn gisteren in Obertraubling aangekomen na een reis van 15 uur. Om 5 uur vertrokken we uit Beregovo en na anderhalf uur waren we de grens over. Toen door naar “die Hongaarse stad die met een N begint” waar we afscheid van Anna moesten nemen. Zij nam de trein naar Debrecen, terug naar huis. Verder met 10 man… helaas hadden we een paar dagen geleden al afscheid moeten nemen van Carline die vanwege omstandigheden terug naar Nederland moest.

Marco loodste ons vlotjes door stad en snelweg. De reis door Boedapest (centrum) was prachtig en een stuk sneller dan de ring eromheen maar oh, wat was het heet. De brug over de Donau en de gebouwen eromheen maakten heel veel goed.

Daarna ging alles verder voorspoedig. Vele herinneringen gingen door ons hoofd toen we op de terugweg langs Linz kwamen… was het toeval dat het daar begon te regenen? In ieder geval een stuk koeler maar dit was wel een grote weersomslag.

Onderweg hebben we gegeten en uiteindelijk waren we om 21.00 in het hotel. Snel gedoucht en toen een afsluitende borrel genomen in de bierstube van het hotel. Erg gezellig!

En nu zitten we in het ontbijt. Zo vertrekken we voor de laatste 750km. De wave gaat al door de ontbijtzaal! Nog even en dan zien we jullie weer.

De verwachte aankomsttijd is tussen 17.00- 18.00 bij de Oosterkerk!

De Oosterkerk is vanaf 17.00 open.

Mocht het later worden dan laten we dat zo mogelijk via deze weblog proberen laten te weten.

Nog acht minuten en dan moeten we rijden… snel dus afsluiten en tot snel!

groetjes namens iedereen, Nienke



Afscheid kinderprojekt

Oosterkerk Posted on Wed, July 21, 2010 19:01:33

Vandaag de laatste dag van het kinderprojekt.

De afgelopen dagen was er druk geoefend voor de circusvoorstelling en vandaag werd die dan eindelijk opgevoerd. Gisteren was er een groot laken versierd met handafdrukken van verf en deze vormde met een mooi blauw stuk plastic als piste het decor voor het circus. Circusdirecteur Hester (in oranje leeuw outfit) en haar charmante assistente Anna (met mooie oranje vlechten) kondigden enthousiast alle acts aan. Er waren optredens met diabolos, acrobatiek/ turnen, chinese bordjes, “flower sticks” en er werd hard geapplaudiseerd! Er was een optreden van onze tolken met gitarist Viktor. Zij kregen de kinderen op de banken met een uitvoering van “I will survive”. Maar ook wij, Oekgangers hebben onze (soms nieuw ontdekte) talenten getoond: Hester en Marco vingen ringen uit de lucht alsof het niets was (zelfs met hun hoofd)! En Nienke probeerde twee Hollandse leeuwen te temmen, twee rollen glorieus vertolkt door Patrick en Bert… maar was waren die leeuwen koppig! De brulshirts waren een garantie voor veel hilariteit!

De voorstelling was een groot succes! En een hele leuke afsluiting. We hebben daarna gegeten, nog een laatste hokipoki gedaan en toen was het tijd voor echte afscheid. We hebben de kinderen toegezongen en ze een groepsfoto gegeven in een zelf gemaakt fotolijstje en die vielen in de smaak. Na veel handen, knuffels en highfives was het dan echt voorbij… tijd om afscheid te nemen van de tolken en begeleiders en om op te ruimen. De spullen weer in de tassen, de lokalen weer kaal…

We kijken terug op een geslaagd projekt. Er waren vandaag een record aantal kinderen: 42! Een grote groep en het was aanpoten om alles in goede banen te leiden maar ik denk dat de kinderen 6 leuke dagen hebben gehad. Ze hebben nieuwe materialen (zowel circus als knutselspullen) kunnen ontdekken, we hebben ze veel aandacht kunnen geven door samen te spelen, liedjes te zingen en te eten. Ik heb het weer als zinvol ervaren!

Aan het einde van de middag hebben we kunnen uitpuffen en nagenieten. Heerlijk om na zo’n inspannende en warme dag een douche te kunnen nemen. Gisteren is hier een ontzettend schattig klein hondje (8 weken oud?) aan komen lopen en die heeft de harten van menig Oekganger gestolen. Ze heeft al diverse namen gekregen, o.a. Poeki en Oekra maar de belangrijkste discussie is: hoe groot is de kans dat ze mee naar huis gaat… En wat zal Rex daarvan vinden…

Morgen onze laatste dag hier in Beregovo. We krijgen nog een rondleiding door de stad en Corina zal ons het familiehuis nog laten zien. En dan zullen we morgenavond onze tassen weer in moeten pakken! Wat is de tijd omgevlogen!

Tot binnenkort dus alweer in Zwolle!

groetjes van Nienke



Het einde nadert

Oosterkerk Posted on Tue, July 20, 2010 20:30:41

In de eerste plaats bedankt voor alle leuke reacties die we krijgen. Het is altijd mooi en bijzonder om te zien hoeveel mensen er met ons mee leven. Dat is erg stimulerend en motiverend voor ons!

Het is al weer dinsdag en de projecten naderen zo langzamerhand het einde.

De klusgroep heeft inmiddels de laatste zweetdruppels laten vallen bij het fabriceren van het hekwerk. Een inmiddels vaak voorkomend probleem is dat de sleutel van de schuur met het werkmateriaal zoek is ( niet door onze schuld trouwens). De gemakkelijkste manier om dit op te lossen is het slot doorzagen en vervolgens een nieuw slot voor ongeveer € 1, 80 kopen! Ja het is echt te gek soms hoe laag de prijzen hier voor onze begrippen zijn.

Bertha , onze naaister, is nog steeds bezig om de laatste gordijnen klaar te krijgen , maar ook dat gaat de afrondende fase in.

Bij het kinderproject , waar ik zelf ook aan mee mag doen, is het elke morgen weer afwachten hoe veel kinderen er komen. Vanmorgen waren er ineens weer 40 kinderen, een record! We hebben geen idee waar die extra kinderen vandaan komen. Moeilijker voor mij is dat er kinderen zijn die b.v. de eerste twee dagen er wel bij waren en waar je wel contact mee hebt gehad en die vervolgens niet meer komen opdagen. Je vraagt je dan af waarom ze niet meer komen terwijl ze wel heel duidelijk veel plezier hadden bij het kinderproject.

Gelukkig deed de elektriciteit het vandaag weer zodat we het keyboard weer konden gebruiken en het eten gewoon weer op tijd was.

Vandaag hebben we vooral ook verschillende groepsspelletjes gedaan: go go , annemaria Koekoek, ballonnentrappertje etc. Leuk om te zien hoe fanatiek de kinderen dan meedoen. Verder hebben de kinderen vandaag hun hand met verf op een groot laken af laten drukkken. Morgen wacht de grote finale: de opvoering van de ingestudeerde circusacts en dan is het al weer tijd om afscheid van de kinderen te nemen…………………

Ik moet wel bekennen dat deze dagen erg intensief zijn en misschien ook mede ook door de warmte erg vermoeiend zijn. Aan de andere kant is het ook echt wel hartverwarmend als je weer zo’n kindergezicht naar je ziet lachen! Helemaal als je gisteren hebt gezien waar een aantal van deze kinderen moet wonen en leven.

Tegen het eind van de middag zijn Wim, Ria en Bert met een Duits sprekende gids naar youri en zijn vrouw geweest. Zoals wellicht bekend heeft onze gemeente voor hen geld ingezameld op initiatief van Karst en Femmy Mulder. Het was heel erg goed om hier even te zijn en te kijken en te horen hoe deze twee jonge mensen hier leven. Ze zijn erg dankbaar voor onze hulp en doen in het bijzonder ook Karst en Femmy de hartelijke groeten! Uiteraard moesten er foto’s gemaakt worden en kregen we een heerlijk kopje capuchino aangeboden.

Deze bijdrage is verzorgd door Bert.



Omschakelen

Oosterkerk Posted on Mon, July 19, 2010 17:42:28

Zaterdagnacht tegen de klok van 2 uur besluiten de laatste
Oek-gangers het bed maar eens op te zoeken. Het vaste rondje levensvragen heeft
de revue weer gepasseerd, de ‘Big Five’ van goede moppen is doorgenomen en de
straathonden van Beregovo hebben hun blafuurtje weer gehad. Krap 5 uur later
gaat de wekker alweer voor sommigen van de groep. Vroeg uit de veren om de
plaatselijke kerkdienst op zondagochtend mee te maken (start: 8 uur). ‘De jeugd
heeft de toekomst’ gaat vandaag niet op, alleen Anna en Carline zijn dapper
genoeg om voor dag en douw ‘de oude garde’ te vergezellen naar de kerk. Marco,
Mariska en ik (Patrick) slapen hun roes uit en nemen een laat ontbijtje.

Tegen 10 uur komt de rest van de groep terug uit de kerk. De
meningen zijn verdeeld over de inhoud van de dienst, maar het is goed dat ze
hun gezicht hebben laten zien. Gauw omkleden, opfrissen en inpakken, want er
staat een druk programma te wachten vandaag! Met de busjes de Karpaten in,
anderhalf uur rijden om een waterval en een kabelbaan te bezoeken. Halverwege
de rit komen we er achter dat er vast een foutje in moet zijn geslopen met
Budapest-tijd of Kiev-tijd, want na twee uur rijden zijn we nog steeds niet ter
plaatse. Een mooie gelegenheid om een souvenirkraam langs de weg failliet te kopen.
Vooral het laatste gedeelte van de rit komt qua parcours dicht in de buurt van
Parijs-Dakar en erger.

Eenmaal aangekomen komen we tot de constatering dat we
blijkbaar onze eigen barbecue mee hadden moeten nemen. Rondom de waterval
schieten de particuliere kampvuurtjes als kool uit de grond, maar van een
fatsoenlijk friettentje met wat belegde broodjes is geen sprake. We teren de
middag op wat Tuc-koekjes en paprikachips. De waterval is ruim de moeite waard.
Er kan wat geklommen worden en er worden veel foto’s gemaakt. Marco speelt voor
tolk als een lokale inwoonster Mariska een verhaal over de waterval probeert te
vertellen: “Oh, jullie eten de rendieren hier op broodjes?”. Marco onderscheidt
zich nogmaals door een onverharde heuveltraining op de hardloopschoen af te
leggen.

De terugweg verloopt voorspoediger dan de heenreis en tegen
7 uur ’s avonds komen we aan in het stadje Muchachebo (of zoiets…Russisch is
niet m’n sterkste vak). We eten een heerlijke warme maaltijd bij een restaurant
aan een riviertje. Vooral de originele traditionele Hongaarse goulash is een
genot voor de smaakpapillen. In het donker rijden we terug naar Beregovo. Na
zo’n lange dag worden er ’s avonds naast ons huisje wat minder levensvragen
beantwoord dan gewoonlijk. Iedereen beseft zich dat het weekend ‘om bij te
komen’ toch iets inspannender is geweest dan van tevoren gepland. Morgen moeten
we er allemaal weer hard tegenaan! Betrekkelijk vroeg slapen dus. Dat gaat
beter dan eerst, want het is iets koeler.

Maandag is omschakelen. Het leuke, gezellige en vermoeiende
weekend achter de rug, met nog drie inspannende klus-, naai- en
kinderprojectdagen in het vooruitzicht. Voor Marco en Patrick betekent dat deel
twee van het klusproject. Tegen de stoutste verwachtingen in, was het hek in de
achter-/moestuin vrijdag al afgerond. Nu staan twee andere hekwerken rondom het
familiehuis op het programma. Het moet allemaal even op gang komen. De sleutel
van het schuurtje is zoek, dus we kunnen niet bij het gereedschap. Eenmaal
binnengekomen (twee uur later) blijkt de waterpas vermist/geleend/gestolen te
zijn, dus Marco en Patrick zoeken na de lunch eerst de plaatselijke Gamma op
voor een nieuwe.

Dit doet de Oekraïense bouwvakkers Jora en Peti goed, want
na de lunch wordt er weer als beesten gewerkt om gaten in de betonnen
ondergrond te rammen met een moker, nieuw beton te storten en palen te zetten.
Marco en Patrick werken in ploegendienst. Halverwege de middag gaat eerst
Patrick samen met Bert, Bertha, Ria en Anna naar het zigeunerkamp, om daar twee
families van sponsorkinderen op te zoeken. We brengen rugtasjes met
levensmiddelen mee als geschenk. Geen van allen is goed voorbereid, we kijken
onze ogen uit van verwondering, verbijstering, walging en radeloosheid. Zoiets
hebben we allen nog nooit gezien. Het geeft hoop dat de onderkomens van de
sponsorkinderen er betrekkelijk goed uitzien, maar dat de rest van de zigeuners
ons weghonen omdat ze zo niet door ons gezien willen worden, valt voor ons maar
al te goed te begrijpen.

De rest van de groep bezoekt andere families in het stadje.
Ook hier geen stromend water, centrale verwarming en veel personen per huisje.
Wat ook hier opvalt, is dat de basisvoorzieningen te wensen overlaten, maar dat
er in veel gevallen wel schoteltelevisie aanwezig is. Drank blijkt in veel
gevallen toch de boosdoener. De tassen met middelen worden dankbaar in
ontvangst genomen en er worden foto’s gemaakt met de families. Tegen het einde
van de middag keert de groep terug naar het huisje en wordt er wat nagepraat
over de eerste werkdag van de tweede werkweek. We ruiken de pannenkoeken al die
in het zendingsgebouw voor ons worden klaargemaakt. Gauw aanschuiven dus! Tot
morgen!

P.S. Hoe korter de tijd, hoe langer de baard



zaterdag in Beregovo

Oosterkerk Posted on Sat, July 17, 2010 19:12:59

Hallo allemaal, het was weer een hete dag! Er is een groepje “thuis”gebleven om even bij te komen, naar de markt te gaan en te chillen. Er is een tweede groepje, onderwie ikzelf, naar “Uzhgorod” geweest, een grote plaats vlakbij de grens met Slowakije, dik een uur rijden maar echt de moeite waard! smileyWe hebben een oude synagoge van buiten bewonderd, een mooie grieks orthodoxe kerk bezocht waar ook een bruiloft in volle gang was. Iedereen kon in en uit lopen, tijdens de korte dienst ging de deur dicht. Er werd prachtig gezongen en Wim, Marco, Patrick, Anne Mieke, Mariska en ik genoten van de sfeer. Na een lekkere luch in de schaduw zijn we de stad nog in geweest en zijn er souvenirs gekocht. Mariska liet zich door haar enkel niet tegenhouden en hobbelde vrolijk mee. Ze kwam nog een groepje nederlandse studenten tegen die via een kerk uit Deventer aan een klusproject meewerkten op drie basischolen. Zo dadelijk gaan we de plaatselijke pizzeria in Beregovo eens bezoeken, kijken wat het wordt! Tot morgen maar weer, en deze heb ik zelf geschreven!smileyRia



Kinderprojekt op de helft!

Oosterkerk Posted on Fri, July 16, 2010 15:58:44

Het kinderprojekt heeft zojuist de derde dag afgesloten…. we zijn al weer over de helft! Naar mijn idee zijn we ook lekker op gang. Het was even spannend welke en hoeveel kinderen er zouden komen maar toen ik ze woensdag zag binnenkomen was het meteen goed. Ze komen in grote getale, vandaag waren er 35! Er waren ook een paar oude bekenden van het projekt 2007 bij, drie jaar ouder maar in mijn beleving geen centimeter gegroeid… Maar heerlijk om ze weer te zien.

Het programma slaat ook aan. Vandaag hebben we het verhaal van David en Goliath verteld, over hoe kleine mensen, met vertrouwen in God, de grootste dingen kunnen doen. Er was vandaag geen elektriciteit in de school dus het keyboard bleef vandaag thuis maar gelukkig heeft een van de Oekraïnse begeleiders ook een gitaar. Ook in het knutsellokaal werd er muziek gemaakt, we hebben muziekinstrumentjes gemaakt.

Buiten werd er fanatiek geslagbald en allerlei acrobatische acts geoefend. Het is ontzettend leuk om te zien hoe de kinderen met de materialen aan het spelen en oefenen zijn en aan het einde van de dag staan ze in de rij om te mogen laten zien wat ze kunnen. En er zitten een aantal echte circusartiesten bij! Zelf oefenen we overigens ook graag met diabolo, jongleerballen, chineze bordjes en “flower sticks”.

Tussen de middag eten we met de klussers en de kinderen een warme maaltijd. Vandaag schoof ook Christian en zijn zusje aan, een jongen uit het projekt van 2007 bij wie we toen thuis zijn geweest. Dat heeft toen erg veel indruk gemaakt (zulke slechte omstandigheden). We wisten ook dat hij in de tussentijd zijn moeder is verloren en via het straatkinderenhuis en een staatsweeshuis uiteindelijk bij familie is terechtgekomen. Hij is de afgelopen jaren regelmatig in mijn gedachten geweest en het was heel mooi om hem weer te zien en weer even met hem te kletsen en te spelen.

Nu hebben we weekend, op maandag gaan we verder met het projekt. We gaan steeds verder toewerken naar een circusvoorstelling op woensdag, het wordt vast een knallende afsluiting!

Groetjes uit een warm Beregovo, Nienke



Next »